09212047806

مخزن ذخیره آب بهداشتی ساختمان و جنس مخزن

مخزن ذخیره آب بهداشتی ساختمان در موارد زیر می بایست تامین گردد:

  • جلو گيري از قطع آب در لوله كشي توزيع آب مصرفي ساختمان در مواقعي كه آب ورودي از شبكه شهري به ساختمان به علت تعمير يا عل تهاي ديگر، قطع شود.
  • براي آن كه مقدار حداكثر مصرف آب در ساختمان به شبكه آب شهري منتقل نشود.
  • كنترل فشار آب مورد نياز لوله كشي توزيع آب مصرفي ساختمان.
  • منطقه بندي توزيع آب در ساختما نهاي بلند.
  • به منظور حفاظت از شبكه آب شهری.
  • در ساختمان هاي مسكوني بيش از 3 طبقه يا بيش از ده واحد آپارتماني بايد مخزن ذخيره آب با گنجايش دست كم 75 ليتر براي هر نفر پيش بيني شود.

محل نصب مخزن ذخیره آب بهداشتی:

  • اين مخزن نبايد در محلي قرار گيرد كه لوله فاضلاب يا آب غير بهداشتي از روي آن عبور كند.
  • مخزن در برابر گرما و سرما حفاظت شود. براي اتاقی كه مخزن ذخيره آب در آن نصب م يشود بايد تعويض هوا و كف شوی پيش بيني شود.
  • اگر مخزن فلزي ذخيره آب روي بام نصب شود بايد برای جلوگيری از يخ زدن يا گرم شدن آن با عايق گرمايي پوشانده شود. عايق سقف اين مخازن و دريچه آدم رو آن بايد قابل برداشتن باشد تا بازرسی امكا نپذير گردد.

حفاظت مخزن ذخیره آب بهداشتی:

  • اگر مخزن ذخيره آب فولادي است، بايد سطوح داخلي و خارجي آن گالوانيزه باشد.
  • مخزن ذخيره آب بايد دريچه آدم رو داشته باشد تا بازرسی و تعمير داخلي آن امكا نپذير باشد.

جنس مخزن ذخیره آب:

مخزن ذخیره آب از جنس پلاستیک یا پلی اتیلن

مخزن ذخیره آب از جنس گالوانیزه

توجه: جنس فولادی برای مخزن قابل قبول نمی باشد چون آب را غیر بهداشتی میکند، مگر اینکه داخل آن با مواد مناسب اندود شود. استفاده از سرب برای اندود مجاز نیست.

مخزن ذخیره آب بهداشتی

مخزن ذخیره آب بهداشتی

نکات دیگر:

روي لوله ورود آب به مخزن بايد يك شير قطع و وصل و يك شير كنترل، از نوع شناور و يا نوع ديگر، نصب شود تا از سر ريز شدن و اتلاف آب جلوگيری شود.

لوله ورودی و خروجی مخزن ذخیره آب بهداشتی باید توسط مهر و ماسوره به مخزن وصل گردند تا در زمان تعمیر و جابجایی، مخزن به راحتی قابل جدا شدن باشد.

فاصله مهره و ماسوره نباید بیش از 30 سانتی متر از مخزن باشد.

لبه زير دهانه لوله ورود آب به مخزن بايد دست كم 100 ميلي متر از روي دهانه لوله سرريز بالاتر باشد تا فاصله هوايي لازم تأمين شود.

لوله سر ریز:

قطر اسمي لوله سر ريز بايد دست كم دو برابر قطر لوله ورود آب به مخزن ذخيره باشد. روی لوله سرريز نبايد هيچ شيري نصب شود. لوله سرريز مخزن نبايد از جنس قابل انعطاف باشد. انتهاي لوله سرريز بايد دست كم 150 ميلي متر بالاتر يا دورتر از كف شوی يا هر نقطه تخليه ديگر باشد. انتهاي لوله سرريز نبايد قابل اتصال به شلنگ باشد و بايد توري مقاوم در برابر خوردگي داشته باشد. لوله سرريز بايد در مسيري كشيده شود كه احتمال يخ زدن نداشته باشد، يا آن كه با عايق گرمايي در برابر يخ زدن حفاظت شود.

لبه زير دهانه سرريز بايد دست كم 40 ميلي متر از حداكثر سطح آب بالاتر باشد.

مخزن ذخيره آب بايد لوله هواكش داشته باشد تا فشار داخل مخزن همواره برابر فشار جو باشد. قطر اسمي لوله هواكش بايد دست كم برابر قطر اسمی لوله خروج آب از مخزن باشد و دهانه انتهاي آن توری مقاوم در برابر خوردگی داشته باشد.

لوله تخلیه مخزن:

مخزن ذخيره آب بايد در پايين ترين نقطه، لوله تخليه داشته باشد كه با بازكردن شير آن بتوان تمام آب مخزن را تخليه كرد. لوله تخليه مخزن نبايد از جنس قابل انعطاف باشد. انتهاي لوله تخليه بايد دست كم 150 ميلي متر بالاتر و دورتر از كف شوی يا هر نقطه تخليه ديگر باشد. انتهاي لوله تخليه نبايد قابل اتصال به شلنگ باشد و بايد با توري مقاوم در برابر خوردگي محافظت شود. لوله تخليه بايد در مسيري كشيده شود كه احتمال  یخ زدن نداشته باشد. قطر لوله تخلیه برای مخزن تا 2000 لیتر یک اینچ و برای بالای 2000 لیتر تا 5000 لیتر “1/2 1  باشد.

روي لوله ورودي آب به مخزن بايد شير قطع و وصل نصب شود. اگر حجم مخزن بيش از 1000 ليتر باشد، دهانه خروجي و دهانه ورودي آب بايد در دو سمت مخزن و در مقابل هم قرار گيرند تا از راكد ماندن آب جلوگيری شود.

اگر گنجايش مخزن آب بيش از 4000 ليتر باشد، بايد به جاي يك مخزن دست كم دو مخزن به طور موازی نصب شود تا هنگام تعمير يا تميز كردن يكی از مخازن، آب قطع نشود.