Wear Ring

رینگ سایشی (Wear Ring)

پمپ های به کار رفته در صنعت نفت و گاز معمولا از متریال های گران قیمت ساخته می شوند، به همین دلیل باید تمهیداتی به کار گرفته شود که تا جایی که ممکن است این مواد فرسوده نشوند. پروانه، کیسینگ و شفت پمپ از مهمترین اجزای پمپ می باشند. لقی بین این سه قطعه باید کم باشد زیرا باید از نشت سیال و اتلاف آن جلوگیری گرددد و از طرفی لقی کم سایش این قطعات را به دنبال دارد. از اینرو یک قطعه میانی بر روی شفت، پروانه و کیسینگ قرار می گیرد. بر روی شفت پمپ، بوش شفت و بر روی پروانه Wear Ring متحرک (رینگ سایشی Impeller) و بر روی کیسینگ Wear Ring ثابت (رینگ سایشی Casing) قرار می گیرد. رینگ سایشی برای پمپ های به کار رفته در کاربری‏های پالایشگاهی و پتروشیمی‏، فاصله بسته بین پروانه و Pressure Casing را به منظور جدا کردن discharge pressure zone پروانه از inlet pressure zone و حداقل کردن نشتی پشت پروانه یا همان Slip Flow، تامین می کند.

  • 23

    مهم ترین فاکتورهای انتخاب متریال رینگ های سایشی به شرح زیر می باشد:

  • مقاومت سایشی
  • مقاومت خوردگی
  • خواص ریخته گری و ماشین کاری
  • هزینه های تولید

    همچنین باید موارد زیر در طراحی و کاربرد رینگ ها دیده شود:

  • انتخاب فاصله بین رینگ های سایشی جهت جلوگیری از تماس دو رینگ در هنگام راه اندازی ضروری است.
  • انتخاب مواد برای اینکه از خوردگی گالوانیکی جلوگیری شود.
  • امکان تعویض راحت هر دو رینگ قراهم باشد.
  • سطح روی رینگ سایشی باید به شکل دندانه دار یا لانه زنبوری باشد تا به این وسیله بتوان عملکرد آن را بهبود بخشید.
  • میزان سایش در رینگ های سایشی بسیار وابسته به انتخاب آنها است.
  • تفاوت سختی بین دو ماده باید بیشتر از 50 HB باشد.